باخ گور بو شیرین دل نجه دنیاده دریندی

تاریخ یازیری تُرکِ دلیـن قدمتی چــوخدی

ترکین نــوتی آهنــگده آرتیخدی ور ایندی

.............................................

رخصت بده به گــلاب آنچه می کشد

گل بـرگ را نگر عــرق از شرم آفتاب

آهسته بیصدا به سر غنچه می چکد

............................................

ای جوانی صبـح فـردا آن قـدر هم دور نیست زاهد عابـــد سحر گه در،دل حورا می کشند ............................................................ .............................................................